Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Sierpień 2013

Tadaka Kimura

Co dzieje się tuż po śmierci?

Zarówno w świecie ziemskim, jak i w świecie wysokich wibracji nie ma siły przyciągającej mocniej niż miłość. Pary, które połączyła ona głęboką więzią duchową, nigdy się nie rozstaną, nawet jeżeli partnera już nie widać. W świecie wysokich wibracji nie ma bowiem czegoś takiego, jak fizyczna odległość. Bliscy, których kochasz, zawsze są z Tobą, a gdy leżysz już na łożu śmierci, szybciej niż Ty przewidują chwilę zakończenia życia, i gdy ten moment nadchodzi, zbierają się w oczekiwaniu na śmierć ciała fizycznego. I nie ma tu żadnego znaczenia, w którym miejscu na Ziemi się znajdujesz.

Jednakże tuż po śmierci nie możemy od razu rozpocząć wspólnego życia z małżonkiem lub ukochanym, z którym byliśmy związani w świecie ziemskim. Wspólne życie będzie bowiem możliwe dopiero wtedy, gdy para znajdzie się w tym samym paśmie wibracji i osiągnie rozwój duchowy, który umożliwi całkowitą sublimację popędu seksualnego. W świecie wysokich wibracji na pierwszym miejscu stawiane jest bowiem kształtowanie duchowości jednostki. Ponadto, wraz z przenoszeniem się w światy coraz wyższych warstw, człowiek staje się ciałem duchowym, które nie stanowi już przedmiotu pożądania cielesnego.
Poza tym wszystko jest przygotowane tak, aby po śmierci witały nas ukochane za życia zwierzęta. Działa tu bowiem przyciąganie miłości właściciela oraz jego pupila.

Warstwa pośrednia
Ta warstwa znajduje się na niższym poziomie świata wysokich wibracji i jest rodzajem poczekalni dla ludzi, którzy co prawda opuścili już świat ziemski, ale ich stan nie pozwala na dostosowanie się do świata wysokich wibracji. Zdarza się bowiem, że po śmierci ciała fizycznego część ludzi trafia od razu w miejsce przypominające ośrodek opieki, aby poddać się tam terapii. Są to ludzie, którzy zmarli nagle, w wyniku szoku, jakiego doznało ich ciało fizyczne (strzelanina, wypadek, nagła śmierć etc.), lub tacy, którzy odeszli, nie przebudziwszy się ze śpiączki. Oznacza to sytuacje, w których ciało plazmowe zostaje nagle wyrzucone z ciała fizycznego i nie może już do niego wrócić. Podczas snu ciało plazmowe oddala się, co prawda, od fizycznego, ale gdy tylko chce do niego wrócić, wystarczy, że obniży częstotliwość swoich drgań.
W przypadku, gdy człowiek ginie na miejscu w nagłym wypadku lub podczas kataklizmu albo gdy nie przebudził się już ze śpiączki, ciało plazmowe zostaje na siłę oderwane od fizycznego, co całkowicie zakłóca ich prawidłowe współoddziaływanie, uniemożliwiając ciału plazmowemu powrót (o nagłej śmierci napiszę jeszcze później).
Są sytuacje, kiedy powrót ciała plazmowego do fizycznego jest jeszcze możliwy. Gdy jednak nie ma odwrotu, ciało plazmowe samo próbuje oderwać się zupełnie od fizycznego. Gdy w wyniku wybuchu bomby, upadku z wysokości, przemocy lub wypadku doszło do uszkodzeń mózgu, następstwa szoku, którego doznało ciało i umysł, odbijają się również na poziomie płynnej plazmy. Zmarły nie odzyskuje wówczas świadomości tuż po śmierci, musi więc pozostać w świecie wysokich wibracji pod opieką specjalnego ośrodka, gdzie jest poddawany działaniu światła, które reguluje drgania, a przez to przyspiesza przywrócenie świadomości. Taki stan jest następstwem szoku, ale nie oznacza to wcale, że ciało plazmowe już na zawsze pozostaje zranione. Całkowicie wraca bowiem do dobrej kondycji. Jak już wspominałem, świat wysokich wibracji jest usystematyzowany tak, że, niezależnie od miejsca na Ziemi, każdy człowiek ma w nim swoje miejsce, a w razie nagłej śmierci nikt nie zostanie pominięty ani zapomniany, wobec każdego będą podjęte wszelkie niezbędne kroki. Jest to możliwe, ponieważ świat wysokich wibracji zna każdego na dużo głębszym poziomie niż on sam. Warstwa pośrednia jest więc stworzona dla ludzi, którzy z powodu gwałtownych zmian częstotliwości i otoczenia nie mają wyregulowanych odpowiednio wibracji, jak również dla tych, którzy znajdują się w stanie zaburzenia świadomości, aby bez przeszkód mogli dostosować się do życia w świecie wysokich wibracji. Warstwa pośrednia jest „ośrodkiem” dla ludzi potrzebujących oddechu, wypoczynku i opieki, miejscem służącym leczeniu, a także poddawaniu medycznej kuracji więzi pomiędzy ciałem fizycznym a plazmowym.

(...)



Więcej przeczytasz w numerze Sierpień 2013

Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.