Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Sekrety oddziaływania

Sekrety oddziaływania

Abba bakun! – Ojcze pobłogosław. To formułka, którą wypowiadają wierni w Etiopii, prosząc napotkanych mnichów i duchownych o błogosławieństwo krzyżem. Krzyże są bowiem w Etiopii jedną z charakterystycznych cech ortodoksyjnego chrześcijaństwa. Posiadają zazwyczaj dość rozbudo

Abba bakun! – Ojcze pobłogosław. To formułka, którą wypowiadają wierni w Etiopii, prosząc napotkanych mnichów i duchownych o błogosławieństwo krzyżem. Krzyże są bowiem w Etiopii jedną z charakterystycznych cech ortodoksyjnego chrześcijaństwa.

Posiadają zazwyczaj dość rozbudowane formy. Częściej przypominają ozdobną monstrancję niż znany z naszych kościołów symbol. Stanowią nie tylko znak wiary, ale służą też do uzdrawiania, energetyzacji wody oraz jako ochrona przed wszelkimi nieszczęściami i negatywnymi oddziaływaniami. Badania radiestezyjne wskazują, iż stymulują biowitalność człowieka, wzmacniają biopole i powiększają aurę.

Chrześcijaństwo dotarło do Etiopii już około 331 r. n.e. W tutejszym kościele ortodoksyjnym zachowało się po dziś dzień wiele elementów starochrześcijańskich, a nawet starohebrajskich. Oddziaływanie krzyży o rozwiniętych kształtach odkryli mnisi egipscy, których część osiadła na terenach dawnego królestwa Abisynii, gdzie znaleźli podatny grunt do krzewienia Ewangelii oraz wznoszenia nowych kościołów i klasztorów. Etiopczycy przekonani są o swojej wyjątkowości, wierzą, że dynastia ich cesarzy wywodzi się od króla Salomona i królowej Saby. Krzyże powszechnie noszone są na szyi przez niemal wszystkich wiernych od momentu chrztu. Natomiast kapłani i mnisi nigdy się nie rozstają z krzyżami ręcznymi. Trzymają je w dłoni gotowe do udzielenia błogosławieństwa albo też skrywają w załamaniach noszonych przez siebie powłóczystych szat.

Bogactwo form

Dawnym mnichom krzyż nie kojarzył się z cierpieniami Chrystusa, lecz był symbolem boskiej potęgi. Pełnił również rolę energetyzatora pomagającego w przetrwaniu ciężkich warunków pustelniczego życia. W Etiopii mnisi rozwinęli formy krzyży, aby oddziaływanie symbolu było zwielokrotnione. Do ich wytwarzania używano przede wszystkim różnego rodzaju metali, co stanowiło nawiązanie do gwoździ krzyża, do którego przybito Chrystusa. Innymi materiałami było też drewno (symbolizujące nie tylko krzyż Chrystusowy, ale drzewo życia) oraz skóra (nawiązanie do biczowania). Tradycja etiopska przyjmuje, że krzyż, na którym został Chrystus ukrzyżowany, został wykonany z drzewa rajskiego i poprzez Jezusa i Adama stał się drzewem życia.

Spotykamy krzyże wpisane w koło (hawaria), przypominające koronę drzewa albo pagórek (golgota), o końcach ramion podobnych do rogów (kernebege), graniaste, wyglądające jak kilka nałożonych na siebie prostopadłościanów oraz takie, które kojarzą się z włócznią. W języku amharskim, używanym w Etiopii, hawaria znaczy „Ewangelista”, ponieważ tego typu krzyże trzymali kapłani podczas czytań biblijnych i głoszenia kazań. Wywodzą się one od mnichów egipskich, ale gdy dotarły do dawnego królestwa Saby zostały rozbudowane.

W każdym ważnym centrum duchowym tego kraju krzyże przybierały charakterystyczny kształt. I tak w Lalibeli mają one zazwyczaj formę owalną ozdobioną liśćmi, plecionkami i zwielokrotnionymi krzyżykami. W Gonderze krzyże przypominają kwiat, a ich belki nawiązują do rogów byka symbolizujących moc. W prowincji Wollo przeważają formy okrągłe, a z kolei dla Begemder charakterystyczny jest krzyż z ptakami. W Aksum jego ramiona o różnej długości ozdobione są bogato plecionkami i rombami. Na terenie Gijam rozpowszechniony jest krzyż włóczniowy Longiniusa, nazwany tak od imienia rzymskiego legionisty, który przebił lancą ciało Jezusa przed zdjęciem z krzyża. W prowincji Shoa występują krzyże o równych ramionach, przypominające te, które stosowali templariusze. Co ciekawe, wśród tamtejszych chrześcijan rozpowszechnione są również gwiazdy Dawida, zwane przez ezoteryków pieczęcią Salomona. Także Etiopczycy żyjący w wysokich górach stosują własne motywy dekoracyjne. Wspó

Artykuły z tej kategorii

mkl2018
Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.