Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

2020kk3
Elżbieta Sęczykowska

Stambuł – wrota kultur cz 1

  Stambuł to jedyne miasto na Świecie, które dzięki swej wyjątkowej lokalizacji na obu kontynentach jest zarówno europejskie, jak i azjatyckie – tworzy mieszankę Orientu i kultury Zachodu. Tym samym przez prawie tysiąc lat zyskał

II Zdobywcy. Za rządów Konstantyna miasto nabrało prawdziwego blasku. Poszerzył on kilkakrotnie jego obszar, a zwłaszcza rozległe mury. Wzniósł trzydzieści pałaców i Świątyń, hipodrom, cyrk, osiem akweduktów i mnóstwo budynków użytecznoŚci publicznej

– w tym niezliczoną liczbę łaśni. Także Justynian zapisał się na trwale w historii miasta, głównie dzięki wspaniałej bazylice Hagia Sophia, kościołowi Mądrości Bożej, który stanowi do dziŚ jeden z najwspanialszych zabytków Stambułu.

Miasto barwnych postaci

Jednakże cesarz Justynian zdobył swoją sławę również za sprawą pełnego skandali mezaliansu z Teodorą, póśniejszą małżonką, z którą pospołu sprawował rządy po Śmierci cesarza Justyna.

Teodora, córka tresera niedświedzi z hipodromu, urodzona na Cyprze, emigrowała wraz ze swoimi rodzicami do Konstantynopola. Jako młodociana kurtyzana i początkująca aktorka, bystra i ponoć zabawna, przyciągała uwagę wielu mężczyzn. Wyjątkowo rozwiązła i wyuzdana, rozmiłowana w perwersyjnych, cielesnych uciechach – jak pisze Prokopiusz z Cezarei w „Historii sekretnej” – miała niezliczoną liczbę kochanków. Pozbawiona wszelkiej skromnoŚci celowała w wyszukiwaniu najbardziej bezwstydnych rozrywek. Zawistna i zazdrosna, zwana „Ptakiem złej wróżby”, nie oszczędzała swych rywalek.

Z początku mieszkała w Aleksandrii, potem – objechawszy cały Wschód – wróciła do Bizancjum, gdzie poznała Justyniana, wysokiego urzędnika wyznania chalcedońskiego. Ten zapałał do niej wielkim uczuciem, traktując ją najpierw jak kochankę, od razu jednak obdarzył przywilejami patrycjuszki. Sprytna Teodora natychmiast zdobyła ogromne wpływy oraz fortunę. Justynian z niezwykłą wprost hojnością obsypywał ją drogocennymi darami. Działając i praktycznie rządząc pospołu, osiągali polityczne cele, co rusz wdając się w liczne intrygi, spiski i niegodziwoŚci.

Dopóki jednak żyła cesarzowa, Justynian nie mógł poślubić Teodory. Dopiero po jej śmierci, będąc już leciwy i zdziecinniały ze starości, ale wciąż potężny i grośny dla swych poddanych, ożenił się z nią, pogłębiając jeszcze bardziej ogólnie panujący chaos w państwie. Warto nadmienić, że wpłynął na zmianę prawa mówiącego o tym, iż żaden senator nie może ożenić się z kurtyzaną – nowe na to przyzwalało i wszyscy mogli żenić się z kobietami lekkich obyczajów.

Kiedy Justynian stał się rzeczywistym władcą kraju, natychmiast sięgnął po władzę cesarską, zręcznie ukrywając bezprawność tego czynu i fałszując zasady jej przejmowania.

W 525 r., na trzy dni przed Wielkanocą, Justynian wraz Teodorą wstąpili na tron cesarski przy poparciu wpływowych, ale i zastraszonych obywateli Cesarstwa Rzymskiego. Teodora cały czas miała ogromny wpływ na wiele dotyczących państwa decyzji Justyniana, także w trakcie dokonywanych reform i kodyfikacji prawa. Zmarła 28 czerwca 548 roku.

Miasto wielkich przemian

Artykuły z tej kategorii

2020kk2
Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.