Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Targi ezoteryczne opoka
Jerzy Strączyński
Uzdrawiająca  moc natury (cz. I)

Uzdrawiająca moc natury (cz. I)

Nie ma wątpliwości, że natura w swej niezakłóconej postaci sama stwarza najbardziej korzystne warunki dla życia i zdrowia człowieka oraz wspomaga wszelkie pozytywne procesy uruchomione przez siebie.         

Niestety, współczesny człowiek nauczył się skutecznie te procesy zakłócać, stwarzając zarazem coraz większe problemy w zakresie ekologii i ochrony naturalnego środowiska, w którym żyje.  

Mądrość przyrody
W tradycji i kulturze Wschodu źródłem mądrości są nie tylko duchowe nauki i nauczyciel, ale również sama przyroda. Człowiek od zarania dziejów wierzył w uzdrawiającą moc natury. Nie miano też wątpliwości, że żywioły stanowią naturalne elementy wszechświata, całego makrokosmosu. Generalnie omawiano ich rolę w kontekście naszej planety Ziemi i ich relacji z wszechświatem, jak również ciałem ludzkim.

Mądrość przyrody jest wszechogarniająca i czy sobie zdajemy z tego sprawę, czy nie, przenika wszystkie aspekty naszego życia fizycznego, psychicznego i duchowego. Raczej nie ma wątpliwości, że właściwe zrozumienie jej i praw, które w sobie zawiera, zdecydowanie pomaga ukierunkować naszą energię życiową i myślenie ku samouzdrawianiu i odnowie biologicznej, a konkretne praktyki pozwolą nie tylko przezwyciężyć negatywne myśli i emocje, ale również odzyskać witalność i poczucie szczęśliwości, które być może utraciliśmy gdzieś z biegiem lat.

Natura oferuje nam wiele możliwości poprawy zdrowia i samopoczucia. Siły i energie, jakimi dysponuje, mogą być również doskonałym sposobem  wzmocnienia naszej witalności w życiu codziennym.

Kiedy mówimy o świecie natury, o jej subtelnym wymiarze, trzeba pamiętać, że w tradycji dalekowschodniej uważa się, że świat ten zamieszkiwany jest również przez innie, niematerialne istoty, zwane duchami natury.  

Istoty niematerialne
– duchy natury

W starożytnych wschodnich tradycjach, szczególnie w tybetańskiej tradycji szamańskiej, zajmowano się zależnością świata ludzi od środowiska naturalnego. Dbano zwłaszcza o ustanowienie dobrych relacji z niematerialnymi istotami duchowymi żyjącymi w naturze, poza granicami cywilizacji ludzkiej. Ponieważ przebywamy we wspólnym wymiarze energii Ziemi, mamy z nimi pewien kontakt i świadomie lub bezwiednie oddziałujemy na siebie.

W tybetańskiej tradycji szamańskiej panowało przekonanie, że istoty duchowe, ich ciała, świadomość, umysł, sposób działania i myślenia przejawiają się jako różne formy energii. Można je określić jako istoty energetyczne obdarzone świadomością o różnym stopniu rozwoju. Niektóre z nich odczuwają podobnie jak ludzie, mają zróżnicowane emocje, są dobre lub złe, rozwinięte duchowo lub wręcz demoniczne. Ponieważ ich „ciałem” jest energia, niektóre z nich potrafią zmieniać kształty i osobowość. Dzięki temu mogą łatwo dostosowywać się do ludzkich wyobrażeń, oczekiwań i potrzeb. Istoty te nie muszą być duchami osób zmarłych.

Na Wschodzie panuje przekonanie, że świat duchów przyrody wpływa pozytywnie lub negatywnie na życie, pomyślność i zdrowie człowieka, oddziałując na nasze pole energii (aurę), system immunologiczny albo psychikę.

...

Wydanie

W najnowszym numerze

czwarty wymiar 12/2017
Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.