Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Aneta Maziarz
Słowiańska wiosna  (CZ. II)


Fot.: www.commons.wikimedia.org

Słowiańska wiosna (CZ. II)

Wiosna to pora rozmaitych, dobrze znanych nam obrzędów i symboli. Często nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele z nich, choćby na przykład te związane z Wielkanocą – pisanki, śmigus-dyngus, bazie w wazonie – ma starożytny, pogański czy starosłowiański rodowód. Podobnie jak i lubiany przez najmłodszych obrzęd topienia marzanny.

Świąteczna rozdzielność płci
Po Święcie Jarym rozpoczynał się okres gorączkowych prac w polu. Kolejne świętowanie wypadało dopiero 11 kwietnia. Był to tak zwany Wodnik Wiosenny, pomniejsza uroczystość mająca za zadanie przebłagać bóstwa wodne, między innymi wodniki, aby nie niszczyły upraw i domów. Czas oczywiście nie jest przypadkowy – w tym to okresie w górach na dobre już trwały roztopy, obficie padały deszcze i rzeki występowały z brzegów.

Kolejne dwa większe święta, poświęcone Jarowitowi i Mokoszy, charakteryzowały się tym, że obchodzili je wyłącznie albo mężczyźni, albo kobiety. Męskie święto ku czci Jarowita przypadało 15 kwietnia. Tego dnia wojowniczy bóg miał przemawiać do ludzi i dobrze było wówczas siać. Jarowitowi wyprawiano uczty, poświęcano mu koguty, a rytualne ogniska polewano napojami alkoholowymi, zazwyczaj piwem. Jednym z elementów świętowania było tarzanie się w błocie lub w...

Wydanie

W najnowszym numerze

Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.