Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Ciało umysł dusza

Tymoteusz Onyszkiewicz Tymoteusz Onyszkiewicz

Medytacyjny świat umysłu cz. 2

Albero della_Vita_di_Davide_Tonato_PLDrzewo sefirot i energia kundalini. Według teologii kabalistycznej Bóg, powołując do istnienia świat, wypowiadał słowa. Wypowiadając słowa, tworzył istnienie za pomocą hebrajskich liter, tych samych, którymi napisana została Tora. Pierwsze litery kształtujące pierwsze słowa wyrażające pojęcia-idee, to litery drzewa sefirot.

Litery te w postaci sefir wyznaczają punkty, wokół których powstały części ciała anthroposa Adama Kadmona. Są to miejsca boskich potencji, stopnie energetyczne, gdzie substancje kolejnych sefirot, łącząc się ze sobą, tworzą wszechświat. Sefiry kreują zarówno jego duchową, jak i materialną stronę. W nich bierze swój początek i dobro, i zło.

Anielskie ciało Adama Kadmona pogrążone w medytacji tworzy wszechświat. Jest podobne do kontemplującego bóstwa Pradżapati, w umyśle którego, jako senny majak, rozgrywa się rzeczywistość kosmosu. Adam Kadmon akt stworzenia rozpoczyna od pomyślenia znajdującej się w jego głowie sefiry Keter, czyli Korony. Kolejne sefiry pojawiające się w umyśle anthroposa to: Bina, czyli Zrozumienie, Chochma, czyli Mądrość, Din, czyli Prawo, Chesed, czyli Łaska, Tiferet, czyli Piękno, Hod, czyli Chwała, Necach, czyli Zwycięstwo, Jesod, czyli Fundament i Szechina lub Malchut, czyli Zamieszkanie, Królestwo. Adam Kadmon ma moc demiurga, jako że jest siłą sprawczą Boga. Drzewo sefirot jest obrazem Absolutu (celem Elohim), jest także mistycznym wyrażeniem się Boga (Sziur Koma). Jest jego najdoskonalszą epifanią.

Teologia kabalistycznej mistyki mówi jednakże o transcendentnym obszarze, gdzie Bóg przejawia się w swej groźnej i bolesnej postaci. Jest to w pewien sposób miejsce zaprzeczenia boskiej dobroci, antyepifania, która pojawiła się za sprawą kosmicznego błędu i rozbicia naczyń stworzenia (kelipot). Mowa o antyświecie, którym jest Sitra Achra, czyli Druga Strona. Sitra Achra to usamodzielniony ogień Bożej surowości, prawa i sprawiedliwości, wydostający się z sefiry Din. Tworzy on domenę Szatana, który nosi imię Samael. Ma on właściwości antyanthroposa i tak jak anthropos posiada własne drzewo sefirot. To drzewo sefirot zła konstruuje energetyczne punkty dla antyświata. Pierwiastkiem żeńskim współtworzącym Drugą Stronę jest demoniczna Lilith, w mitologicznych wyobrażeniach przedstawiana jako pierwsza żona biblijnego Adama, która została towarzyszką i kochanką władcy ciemności Samaela.

Tragizm świata w kabale, a jednocześnie poczucie obcości egzystującej w nim duszy ludzkiej wynika z uwięzienia sefiry Szechiny w Sitra Achra. Sefira ta, będąca w swej istocie fizycznym realizowaniem się transcendentnej rzeczywistości w materii (Ennoia), opanowana zostaje przez moc Samaela i Lilith, co powoduje uwikłanie się kosmosu w ból, strach, smutek, dominacje, żądze i śmierć.

Niewłaściwe dysponowanie energią ognistej sefiry Din jest przyczyną powstania Sitra Achra i mieszkającego w niej zła. Za narodziny wszechświata zaś odpowiedzialna jest sefira Jesod, czyli Fundament, nazywana często przez kabalistów sefirą Cadik, czyli Sprawiedliwy. W mistyce żydowskiej, z upodobaniem posługującej się symboliką seksualną, sefira ta utożsamiana jest z pierwiastkiem męskim. W eterycznym ciele anthroposa odpowiada ona za fallus Adama Kadmona. Szechina pod postacią kobiety (Sophia Prunikos) wabi do siebie anthroposa i stara się zaintrygować go swym pięknem jako oblubienica opisywana w Pieśni nad Pieśniami. Anthropos ulega jej i odbywa mistyczny coitus vaginalis z Szechiną, zapładniając ją boskimi formami. Podczas zespolenia w akcie seksualnym sefira Jesod (Cadik) i sefira Szechina (Malchut) stają się jednością, podobnie jak jednością stają się pierwiastek męski i żeński w hinduizmie, co symbolizuje święta unifikacja Śiwy i Śakti, a także topos Buddy Samantabhadry w tantrze buddyjskiej.

Tak ważny w kabale pierwiastek energii seksualnej, pobudzający do istnienia świat materialny, pełni również istotną rolę w hinduistycznym, a także i buddyjskim tantryzmie. Energia libidalna występująca jako żeńska energia kundalini pozwala strumieniowi świadomości na przenikanie przez pola poszczególnych czakr. Działanie to doprowadza do zespolenia się świadomości z jaźnią lub do rozpłynięcia się atmana w brahmanie. W tantryzmie akt ten jest równoznaczny z osiągnięciem pełnego oświecenia.

Czakry nie znajdują się w materialnym ciele człowieka, lecz w jego ciele subtelnym, zbudowanym z umysłowej materii eteru. Ta antropoidalna forma istnienia, razem z wpisanym w nią systemem czakr – dla umysłu pogrążonego w medytacji – staje się narzędziem, dzięki któremu ułatwiony jest proces wznoszenia się świadomości ku iluminacji. Według myśli tantrycznej w ciele człowieka biegną siedemdziesiąt dwa tysiące kanałów energetycznych. To one, wraz z punktami energetycznymi, tworzą ciało noetyczne, anielskie, subtelne. W hinduistycznej jodze jest to ciało Iśwary, które w jodze buddyzmu tantrycznego staje się ponadmaterialnym ciałem buddy. Tantryzm tybetański w znaczącym dla siebie tekście Inwokacja Samantabhadry wyróżnia trzy rodzaje ciał, składających się na jedno doskonałe ciało buddy. Każde z nich wyodrębnia się poprzez stopień swojej doskonałości. Pierwsze ciało to Ciało Prawdy, a jest nim pozbawiony formy Umysł Buddy, czyli osiągnięta dzięki medytacji pustka (suniata, rigpa). Drugie ciało buddy to Ciało Radości – subtelne ciało noetyczne, w ramach którego realizuje się struktura czakr. Trzecim są widzialne ciała buddów-bodhisatwów wykonujących na ziemi zadanie wyzwolenia wszystkich czujących istot.

Artykuły z tej kategorii

  • Druidki

    Czytając historyków, archeologów czy laików zafascynowanych kulturą celtycką, natkniemy się na różne opinie i wizje dotyczące druidów. Badacze najczęściej piszą o mężczyznach, gdy tymczasem z legend i zapisów historycznych jasno wynika, że w gronie druidów znajdowały się także kobiety.…

    Czytaj więcej...

  • Patronka dobrej śmierci

    Opiekunka górników, hutników, marynarzy, rybaków, żołnierzy, kamieniarzy, artylerzystów, pracowników prochowni i arsenałów – czyli wykonawców niebezpiecznych zawodów i wszelkiego rodzaju ryzykantów. Patronka Śląska, Saksonii, Lotaryngii, Zagłębia Ruhry, południowego Tyrolu, Edessy i Kairu. Wierzono, że jej opieka ochroni ludzi przed burzą, błyskawicami, ogniem i wypadkami podczas wybuchów.…

    Czytaj więcej...

Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.