Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Ciało umysł dusza

Tymoteusz Onyszkiewicz Tymoteusz Onyszkiewicz

Medytacyjny świat umysłu cz. 2

Przez oś ciała eterycznego biegną trzy najważniejsze kanały energetyczne (nadi). Przechodzą one przez siedem głównych punktów energii, jakimi są czakry. Te trzy kanały to ida, pingala i suszumna. Biegną one od pierwiastka ziemi do misterium iluminacji niczym kaduceusz greckiego Hermesa, którego laska to dwa węże owijające się wokół uskrzydlonego drzewca. Siedem czakr to: muladhara, swadhiśthana, manipura, anahata, wiśuddha, adźńa, sahasrara. Poza tym, że w nich dokonuje się regulacja przepływu energii (prana), przedstawiają one stopnie kształtowania się świadomości. Konsekwencją tego działania jest etyczna metamorfoza, jaką należy przejść, by wznieść się na kolejne poziomy tantrycznego wtajemniczenia. Czakry, podobnie jak sefiry, razem z funkcją mikrokosmicznego i makrokosmicznego porządku stworzenia przedstawiają drogę etycznych przemian człowieka. Twórcza kontemplacja każdej kolejnej czakry, jak i każdej sefiry, to nowy stopień prowadzący do doskonałości.

Libidalna energia kundalini jest symbolizowana przez węża. Gdy pozostaje on w bezruchu, zwinięty śpi w najniższej z czakr, w muladharze. Muladhara jest umysłową personifikacją ziemi – jednego z pięciu pierwiastków, obok wody, ognia, powietrza i eteru – a także wszystkiego tego, co materialne. Gdy wąż kundalini rozpoczyna swą aktywność, pobudza wznoszenie się świadomości ku kolejnym czakrom. Siłą owego poruszenia jest odpowiednio kontrolowana przez umysł energia seksualna. Dźwiga ona świadomość coraz wyżej, a strumień myśli w obrębie każdej czakry zyskuje nową jakość zbliżającą umysł do absolutu. Ujarzmiona (joga) i kontrolowana energia seksualna oddaje świadomość jaźni, podobnie jak w sufizmie miłość oddaje duszę ludzką Bogu.

Odrzucanie pięciu zniewoleń

Energia wszechświata ukryta pod postacią bogini Śakti, która pozostaje jej personifikacją, wznosi świadomość do najwyższej czakry, sahasrary, gdzie mieszka statyczna jaźń, którą symbolizuje bóg Śiwa. Kiedy podczas narodzin człowiek wchodzi w konwencje ułudy materialnego świata (maja), Śiwa zostaje uśpiony. Dopiero natchniony przez przychodzącą do niego Śakti i opanowany przez ich późniejszą mistyczną spójnię, Śiwa zaczyna budzić się z sennego letargu. Jego odwieczny taniec wprowadzający świat w ruch zaczyna być tańcem oświeconej świadomości.

Droga wiodąca przez mapę sefir i czakr, którą przebywa się podczas praktyki medytacyjnej, jest ścieżką porzucania swoich więzów. Wyznaczając kierunek na rozciągniętym przez setki aionów noetycznym ciele anthroposa, droga ta staje się linią iluminacji. Lęki, gniew, przywiązania, agresja, ból egzystencji rozpływają się jak dym porwany przez powiew wewnętrznej dyscypliny (joga) i mistyczny ogień (tapas). Ów wewnętrzny ogień wzywający do ujawnienia prawdy o sobie samym, jest wezwaniem ogólnoludzkim i ponadkulturowym. Odkrywana już w dziecięcej imaginacji postać anthroposa, w chwili dojrzałości prowadzi do przejścia od świadomości do nadświadomości. Poprzez metafizyczne sfery kabalistycznych sefir, tantrycznych czakr, gnostyckiej pleromy czy chrześcijańskich chórów anielskich, jaśniejących na ukrzyżowanym transcendentnym ciele Chrystusa-Logosu, dusza ludzka podąża do swego źródła.

Miejscem tej drogi jest medytacyjna sfera umysłu, w buddyzmie nazywana sferą „takości”, w platonizmie i neoplatonizmie zaś – rzeczywistością noetyczną. W tym nadrealnym otoczeniu, do którego brama otwiera się między dwiema dyskursywnymi myślami, umysł człowieka wyzwala się z pięciu gnębiących go zniewoleń – z więzienia „ja”, będącego więzieniem umysłu, który jest zamknięty w wiezieniu myśli, które z kolei znajdują się w wiezieniu ciała, uwięzionego w prowadzącej do wyobcowania konwencji kosmosu.   

Tymoteusz Onyszkiewicz

W najnowszym numerze

Artykuły z tej kategorii

  • O zwyczajach górskich goryli

    O zwyczajach górskich goryli, jednym z najstarszych lasów świata, magicznych wodospadach oraz ugandyjskich ciemnościach, z podróżnikiem Łukaszem Wallem, który powrócił właśnie z kolejnej wyprawy – do Rwandy i Ugandy – rozmawia Jolanta Podsiadła.   …

    Czytaj więcej...

  • Świat Inków

      Zbliżał się 1200 rok naszej ery, gdy bóg Inti – Słońce i bogini Quilla – Księżyc powołali do życia i wysłali na ziemię swoje potomstwo. Manco Capac, pierwszy legendarny Inka, i Mama Ocllo, jego siostra i zarazem żona, wyruszyli na wędrówkę po świecie, by znaleźć miejsce, w którym mogą się osiedlić Dzieci Słońca. Miała je wskazać złota tyczka, tam, gdzie wbije się w ziemię najgłębiej.…

    Czytaj więcej...

Haralda Alke
Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.