Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Niezwykłe zjawiska

Anna Kowalska

Najbezpieczniejsze miejsce świata

1b_PL
2_PL
3_PL
4a_PL
bwd 1/4 
fwd

Podania o górze Bugarach zainspirowały Juliusza Verne’a do napisania powieści Podróż do wnętrza Ziemi wydanej po raz pierwszy w 1864 r. Znawcy jego twórczości podejrzewają, że nie była ona żadną fikcją, tylko dokumentalną relacją z wyprawy, w której pisarz wziął udział i która rozpoczęła się nie na Islandii, tylko w jednej z jaskiń na zboczu góry. Motywy penetracji podziemnego świata i aluzje do Bugarach pojawiają się także w twórczości innych francuskich pisarzy. Pisali o tym m.in. Maurice

Leblanc, Gaston Leroux i ksiądz Henri Boudet, przyjaciel słynnego proboszcza z Rennes-le-Château, który rzekomo odnalazł wielki skarb związany z Marią Magdaleną.

Wzniesieniem tym interesowali się naziści i izraelski wywiad (choć oczywiście w innym czasie). Podobno prezydent Francji François Mitterrand w wielkim sekrecie kazał się tam zawieźć helikopterem. Opowieści związane z górą Bugarach zainspirowały Stevena Spielberga do nakręcenia w 1977 r. filmu Bliskie spotkania trzeciego stopnia. Wiadomo, że reżyser odwiedził Bugarach, chociaż akcję swojego filmu umieścił w Ameryce. „Górę zbawienia”, skąd kosmici mieli zabrać Ziemian, „zagrała” Devils Tower w stanie Wyoming.

Poszukiwacz zaginionej Arki

Najbardziej pracowitym badaczem sekretów góry Bugarach był Daniel Bettex, Szwed, który pracował jako oficer straży na lotnisku w Genewie. Był też speleologiem amatorem i prawdopodobnie członkiem jakiejś tajnej organizacji ezoterycznej. Po raz pierwszy zobaczył górę w 1960 r. i fascynowała go aż do śmierci. Badał ją prawie 30 lat. Przyjeżdżał co jakiś czas i zwiedzał okoliczne groty. Czytał stare kroniki i książki historyczne o tym regionie. W końcu wpadł na trop katarów, gnostycznej sekty, której członkowie w średniowieczu byli związani z regionem południowej Francji, a w XIII w. zostali brutalnie wymordowani podczas wyprawy krzyżowej pod wodzą Szymona de Montforta. Jednak ich idee nie zaginęły całkowicie. Jednym z współczesnych odnowicieli filozofii kataryzmu był francuski prawnik Déodat Roché, uczeń antropozofa Rudolfa Steinera. Bettex skontaktował się z nim, a potem z Lucienne Julien, sekretarzem generalnym założonej przez Roché organizacji, czyli Francuskiego Towarzystwa Badań nad Katarami.

Po pewnym czasie Szwed zaczął podejrzewać, że Bugarach to nic innego, jak wejście do mitycznej Agarthy. W jednej z jaskiń znalazł podziemną, głęboką rzekę, a na jej brzegu coś w rodzaju wykutego w skale nabrzeża w kształcie litery „L”. Wydawało mu się, że nie powstało ono naturalnie, tylko zostało przez kogoś zrobione. Odkrył także wydrapane na skałach rysunki przedstawiające m.in. dużą skrzynię i nosze. Podobne malowidła znalazł w piwnicy starego domu w Bugarach, gdzie także prowadził badania. Te wizerunki skojarzyły mu się z Arką Przymierza. Doszedł do wniosku, że legendarny żydowski skarb może być ukryty gdzieś w okolicy. Plotka głosi, że kiedy ujawnił swoje rewelacje, napisał do niego izraelski generał Mosze Dajan, który ostrzegał, że – jeśli Arka zostanie znaleziona – w żadnym wypadku nie wolno jej dotykać, bo może to być niebezpieczne.

Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.