Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Śladami przeszłości

Tadeusz Oszubski Tadeusz Oszubski

Mit Świętej Joanny

Joanna d_ark oblezenie
Joanna_d_Arc_by_Jan_M4CB79
Mit swietej Joanny
bwd 1/3 
fwd

 

Badacze dowodzą, że szczątki Joanny d’Arc zostały sfałszowane, a bohaterska święta nie istniała.

Dziewica Orleańska na przełomie

XIX i XX w. stała się nie tylko patronką Francji oraz Orleanu, ale też wszystkich patriotów i walczących o niepodległość. W ostatnich dziesięcioleciach jednak blask sławy wojowniczej pasterki przygasł. Świat przypomniał sobie o Joannie d’Arc dopiero, gdy jej domniemanymi szczątkami zajął się międzynarodowy zespół specjalistów, kierowany przez dr. Philippe’a Charliera z Centralnego Szpitala Uniwersyteckiego w Lille.

Pod koniec grudnia 2006 r. 20 naukowców dr. Charliera rozpoczęło analizy mikroskopowe, radiologiczne, chronologiczne i toksykologiczne domniemanych szczątków Joanny d’Arc, przechowywanych w muzeum w Chinon we Francji. Ten tak zwany depozyt z Chinon wg tradycji, a także w opinii wielu naukowców, uchodził za szczątki Dziewicy Orleańskiej. W tym samym czasie dwaj Francuzi, Marcel Gay i Roger Senzig, kończyli pracę nad książką stawiającą w nowym świetle życie i śmierć Joanny d’Arc.

Co właściwie mówi legenda Dziewicy Orleańskiej, oparta na badaniach historyków oraz tradycji kościelnej i ludowej?

Joanna d’Arc urodziła się 6 stycznia 1412 r. w wiosce Domremy nad Mozą. Ojcem jej był Jakub d’Arc, a matką Izabela z domu Romée. Oprócz Joanny mieli oni jeszcze jedną córkę i trzech synów. Majątek stanowiła chata i niewielkie pole.

Joanna pomagała matce w pracach domowych i pasła bydło na pastwisku wiejskiej wspólnoty. Podobno dom rodziny d’Arc stał blisko kościoła, ulubionego miejsca przyszłej świętej, gdzie Joanna spędzała wiele czasu na modłach i brała udział w każdej mszy. Nie chadzała na wiejskie zabawy, choć, jak mówią źródła, „była mocno zbudowana i piękna” i budziła zainteresowanie mężczyzn. Gdy rówieśniczki Joanny oddawały się tańcom, ona plotła wieńce i stroiła nimi kapliczkę Najświętszej Maryi Panny.

Po raz pierwszy wezwanie z niebios Joanna miała usłyszeć jako 13-latka, w 1425 r. Wówczas odezwał się głos i pojawiła jasność.

Jak twierdziła sama Joanna, odezwał się do niej Archanioł Michał.

Takich mistycznych doznań miała potem wiele. Wreszcie archanioł oświadczył przyszłej świętej, że ma ona misję do spełnienia: uda się na pomoc królowi Francji. W tym czasie toczyły się walki między Francją a angielskimi najeźdźcami i sprzyjającymi im Burgundczykami.

Joanna d’Arc kilkakrotnie próbowała dotrzeć do władcy. Wreszcie udało się jej to w marcu 1429 r. w Chinon, gdzie przebywał dwór. Na temat tego, co tam się wydarzyło, krążą różne wersje, jednak efekt był taki, że delfin – książę-następca tronu, przyszły Karol VII – zaufał Joannie. Wyprawił ją do Poitiers, gdzie zasiadał parlament, aby przed tym ciałem przedstawiła swe racje.

Podobno swą przemową w Poitiers 17-letnia Joanna d’Arc poruszyła nawet najtwardsze serca. Nikomu nie przeszkadzało, że wystąpiła przed parlamentem w męskim stroju – wszak szykowała się do walki! Dopiero w trakcie procesu oskarżyciele zarzucą Joannie, że będąc kobietą nosiła publicznie rycerskie szaty.

Potem zdarzył się kolejny cud.

Joanna miała wizję, że w pobliżu kościoła św. Katarzyny w Fierbois zakopany jest miecz o charakterystycznym wyglądzie. I faktycznie, we wskazanym miejscu miecz znaleziono. Odtąd był on orężem Dziewicy Orleańskiej.

Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.