Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Śladami przeszłości

Tymoteusz Onyszkiewicz Tymoteusz Onyszkiewicz

Ewangelia Judasza (cz. II)

Jacopo Tintoretto_-_The_Last_Supper_-_WGA22649Ty jednak przewyższysz ich wszystkich, gdyż poświęcisz ciało, które mnie ukrywa -  Ewangelia Judasza

Ewangelia Judasza odnaleziona została u progu XXI wieku w egipskiej miejscowości Al Minya. Na język koptyjski przetłumaczono ją ponad sto lat po jej powstaniu i umieszczono w papirusowym kodeksie. Ukryta w skalnej grocie, dzięki suchemu klimatowi pustyń rozciągających się po dwóch stronach Nilu, zachowała się dość dobrze.

Jezus powrócił o świcie. Prawdopodobnie uczniowie budzili się właśnie ze snu. Wyglądał tak, jakby nie spał przez całą noc. Nie wydawał się jednak zmęczony. Apostołowie, którzy być może mieli jeszcze nadzieję, że wczorajsze nietypowe zachowanie ich nauczyciela było rodzajem krótkotrwałej melancholii, zapytali z troską, dokąd się udał, podczas gdy oni spali.

Odpowiedź Jezusa rozwiała ich nadzieje. Powiedział on, że był pośród świętego Pokolenia. To enigmatyczne stwierdzenie zaskoczyło apostołów. Jego niejednoznaczność miała wprawić w zakłopotanie także potencjalnego czytelnika tekstu ewangelii. Miała sprowokować go do refleksji. Co oznacza owo słowo, które stanie się kluczowym dla dalszego rozumienia Ewangelii Judasza? Pokolenie – greckie genea, genos – tłumaczone jest zwykle jako pochodzenie, urodzenie, plemię, pokolenie (właśnie), a także dziedziczność, gatunek, rodzaj, klasa. Jakie „pokolenie” miał na myśli Jezus?

W definicji tego słowa z pewnością chodzi o pewien zbiór, w tym wypadku ludzi, którzy mają wspólne właściwości, a także je dziedziczą. Każdy potomek tego, kto uczestniczy w „pokoleniu”, posiada wyróżniające go cechy przynależności. W przypadku teologii gnostyckiej są nimi całkowita transcendencja i doskonałość. Ludzie stanowiący desygnat „pokolenia”, czy – jak ma to miejsce w Ewangelii Judasza – nie ludzie, ale pewne metafizyczne byty wywodzą się od jednego przodka. Poza wspólnym arche wszystkie stanowią swojego rodzaju klasę, a zatem jako zbiór stanowią jedność. Ewangelia Judasza wskazuje na to, że praojcem tym jest ponadzmysłowy Absolut, a jedność buduje duchowy świat Pleromy.

Mówiąc o miejscu bytowania owego Pokolenia, Jezus miał na myśli sferę transcendentną – Królestwo Ducha. Oznacza to, że dotarł tam, wznosząc się umysłem w ponadzmysłową sferę podczas mistycznej kontemplacji. Wznosząc się lub może statycznie odrzucając zaciemnienia duszy, uwalniał ją od psychicznych i fizycznych ograniczeń, tak by wolna połączyć się mogła ze światem Pleromy. Jego nocne spotkanie ze świetlistymi bytami Pokolenia utwierdziło go w tym, że sam jest jednym z nich. Jak w gnostyckiej przypowieści zatytułowanej Hymn o Perle zbawca zamroczony światem materialnym przypomina sobie o swoim pochodzeniu i uwalnia się od fałszywego sposobu postrzegania rzeczywistości, stając się zbawcą samego siebie, tak Jezus z Ewangelii Judasza odkrywa zamkniętą w swej cielesnej powłoce świętość. Uzmysławia sobie także jej niebiańską przynależność.

Uczniowie po raz kolejny nie zrozumieli Jezusa. Mówili oburzeni, że przecież to oni są tymi najświętszymi z ludzi. Oni przebywają najbliżej Boga oraz prawdy o Nim i w związku z tym to pośród nich Jezus powinien przebywać tej nocy.

Jednakże przeznaczenie apostołów zostało już zapisane. Gdy Jezus poprzedniego dnia zabrał ze sobą Iskariotę, by wyjawić mu część swojej tajemnicy, wiedział, że jego uczniom nie będzie dane pojąć nowej nauki i pójdą drogą kłamstw, głosząc chwałę podszywającego się pod Boga Demiurga. Nazarejczyk zapowiedział im, że gdy zabraknie Judasza, wybiorą na jego miejsce dwunastego apostoła i będą głosić fałszywą wizję mesjasza, która przetrwa wieki. Jednakże mimo świadomości tej gorzkiej prawdy Jezus uśmiechnął się z miłością i przekazał uczniom pewną podstawową wiedzę na temat Pokolenia. Powiedział, że nie jest ono pokoleniem ziemskim, ale że są to Eony (aion) Pleromy, będące częściami boskiego planu stworzenia. Nawiązując do rozgoryczenia apostołów, objaśnił im, że nikt z ludzi zrodzonych z ciała i żyjących według schematu narzucanego przez cielesność nie może stać się członkiem tego duchowego panteonu. Pokolenie składa się z bytów najświętszych i najdoskonalszych.

Te słowa ukoiły nieco urażoną dumę apostołów i postanowili oni opowiedzieć Jezusowi o tym, co przytrafiło im się w nocy. Gdy spali albo wydawało im się, że śpią, w tajemniczej wizji dostrzegli dom, który okazał się ogromną świątynią. Był w niej ołtarz i dwunastu kapłanów pełniło liturgiczną służbę w imieniu Jezusa Chrystusa. Przed budynkiem stały nieprzeliczone tłumy i wszyscy oddawali cześć świętemu imieniu zbawiciela. Nagle kapłani zaczęli wybierać spośród nich dzieci oraz kobiety i mordować je. Okazało się, że są to ich własne dzieci i żony. Następnie tłum, niby w koszmarnym transie, mordował.

Jezus, widząc zaniepokojenie swoich uczniów ową wizją, postanowił wytłumaczyć im obrazy będące przedzierającą się z ich nieświadomości wiedzą na temat przyszłych wydarzeń. Komentując ów senny koszmar, określa i wyjaśnia charakter zła, jakie Kościół chrześcijański i ci, którzy będą podawać się za chrześcijan, wyrządzą w przyszłości. Upaństwowiona przez cesarzy i królów religia stanie się niebezpiecznym orężem w manipulacjach mających na celu zdobywanie i utrzymywanie władzy. Zbrodnie popełnione przez chrześcijan w imię Boga czy wiary są w tym fragmencie Ewangelii Judasza wyraźnie napiętnowane. Traktując wizję apostołów jako alegorię niechlubnej roli, jaką pełnić będzie wypaczona wersja jego nauki, Jezus w subtelny sposób tłumaczy się z przyszłych wydarzeń i odcina się od nich. To błędna interpretacja i fałszowanie jego słów prowadzić będą do niegodziwych uczynków, a nie to, co w tym nauczaniu istotnie zostało zawarte.

Artykuły z tej kategorii

Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.