Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar"

Zagadki i hipotezy

David Frawley

Medytacja i umysł

Medytacja to umiejętność kontaktowania się z naszym prawdziwym Ja i świadomością (Atmanem lub Puruszą), która jest źródłem życia i inteligencji. To zdolność oczyszczania świadomości z negatywnych aspektów oraz szkodliwych, podświadomych nawyków i impulsów, które powodują ból i cierpienie. Medytacja sprzyja pojawianiu się wyższych impulsów i wykorzenia te, które są niebezpieczne i trudne.

Medytacja polega na doprowadzeniu umysłu do stanu wyciszenia i koncentracji, w którym nasze energie mentalne mogą ulec transformacji i regeneracji. Taka definicja medytacji jest szersza; obejmuje wiele pomocnych technik mantry, pranajamy i wizualizacji. Jednakże niezależnie od tego, jaką technikę medytacji zastosujemy, powinna ona być użyta w celu przywrócenia naszej świadomości do jej pierwotnego stanu spokoju i ciszy. Gdy tak się stanie, wówczas możemy odłożyć techniki na bok i odpocząć w harmonii naszej prawdziwej Natury. Taki stan nosi nazwę „przebywania w sobie” i jest naturalnym stanem medytacyjnym, będącym prawdziwym celem każdej medytacji.

Medytacja to ważne narzędzie w ajurwedzie, służące do uzdrawiania umysłu, przy czym korzyści z niej płynące dotyczą także ciała. Ogranicza ona wpływ psychicznych źródeł chorób i komplikacji psychicznych występujących zawsze w procesie chorobowym. Ajurweda zaleca medytację do leczenia określonych chorób, zwłaszcza zaburzeń psychicznych, w przypadku których może być główną metodą. Według ajurwedy medytacja powinna stanowić element stylu życia w celu podtrzymania sił i zdrowia. Istnieje wiele rodzajów medytacji w ajurwedzie i jodze. Tutaj przedstawimy ajurwedyjskie jej zastosowanie – medytację związaną z doszami, gunami oraz funkcjonowaniem umysłu.

Ze względu na związek umysłu z praną nie można pomijać roli praktyk pranicznych w medytacji. Z uwagi na powiązanie prany z pożywieniem nie można także zapomnieć o ciele fizycznym. Ajurwedyjskie podejście do medytacji zawsze jest integralne – obejmuje ciało, oddech i zmysły.

Medytacja jako terapia (dhjana czikitsa)

Medytacja to ważna metoda leczenia dolegliwości psychicznych i nerwowych – od bezsenności po poważne zaburzenia emocjonalne. Stosuje się ją do leczenia przewlekłych i wyniszczających chorób, takich jak alergia lub artretyzm, w których dużą rolę odgrywa stres lub nadwrażliwość układu nerwowego. Badania przeprowadzone na Zachodzie wykazały, że medytacja bardzo pomaga w leczeniu chorób serca. Serce jest w myśli wedyjskiej siedzibą świadomości. Nie mamy tu na myśli jedynie serca fizycznego, lecz nasze wewnętrzne jądro odczuwania i poznania wykraczającego poza zmysły. Zaburzenia świadomości znajdują swoje odzwierciedlenie w problemach z sercem także na poziomie fizycznym. Wyciszenie umysłu i wzmocnienie serca są z sobą nierozłącznie związane.

Medytacja pomaga nam w radzeniu sobie z bólem, dlatego powinno się jej nauczać wszystkich pacjentów odczuwających ból wywołany chorobami przewlekłymi lub ostrymi. Możemy odciągnąć umysł od bólu spowodowanego chorobą i skupić uwagę na mantrze lub na obserwującym umyśle. Medytacja jest najważniejsza w przypadku poważnych lub nieuleczalnych chorób, w których śmierć może być blisko. Przygotowuje ona daną osobę do przejścia w następne życie. W rzeczywistości pomaga także nam wszystkim nabrać dystansu do ciała. Przywiązanie do ciała jest główną przyczyną cierpienia fizycznego, duchowego i psychicznego. Usunięcie tego przywiązania to ostateczny lek na wszystkie choroby lub przynajmniej sposób na to, by wyjść poza nie, jeśli nie możemy ich uniknąć. Niektórzy nauczyciele duchowi twierdzą, że zmiana sposobu myślenia może uleczyć ze wszystkich chorób, nawet śmiertelnych. Ajurweda uwzględnia tu dwa czynniki. Pierwszym jest upływ czasu. Niektóre choroby, będące rezultatem procesu starzenia się, można opóźnić, lecz nie wyeliminować całkowicie. Właśnie dlatego wszyscy musimy w końcu umrzeć. Drugi czynnik to prawo karmana. Funkcjonujemy zgodnie z określoną karmą, która sprawia, że żyjemy w tym świecie przez pewien czas. Kiedy nasza karma się wypali, musimy iść dalej. Niekiedy właśnie choroba pozwala nam to uczynić. Nigdy nie wolno zapominać, że życie fizyczne jest tylko jednym z poziomów istnienia duszy, zaledwie tymczasową podróżą. Nie musimy zatem trzymać się kurczowo życia fizycznego – powinniśmy dążyć do tego, aby osiągnąć tutaj swój cel i pójść dalej.

Jednakże nie dla wszystkich osób każda forma medytacji jest dobra, podobnie jak pożywienie i zioła. Z tego powodu ajurweda zaleca odpowiedni styl życia i integralne podejście do medytacji, uwzględniające zarówno nasze rozmaite cechy i zdolności, jak i indywidualny charakter.

Zarys medytacji

Medytacja powinna mieć swoje korzenie we właściwym stylu życia, zwłaszcza w diecie sattwicznej, sattwicznych wrażeniach i sattwicznych związkach. Bez nich być może nie będziemy w stanie medytować, nawet jeśli bardzo tego chcemy. W takich przypadkach wraz z praktykami medytacyjnymi należy się zapoznać z całym kontekstem medytacji. Mogą to zapewnić ajurwedyjskie zalecenia dotyczące stylu życia.

Zazwyczaj sesję medytacyjną zaczyna się w ramach formalnej praktyki, stosując takie techniki jak modlitwa, mantry, pranajama lub wizualizacje. Następnie można spróbować medytacji bez formy, na przykład siedzenia w ciszy, praktykowania wglądu w siebie lub medytacji oddania (medytacja skierowana na Boga). Jeśli będziemy jedynie siedzieć w ciszy, nie wykorzystując żadnych narzędzi wyciszania umysłu, to zagubimy się we własnych myślach i staniemy się jeszcze bardziej niespokojni i zagubieni.

Oficjalna strona miesięcznika "Czwarty Wymiar", ukazującego się od 1996 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska - "Czwarty Wymiar" - All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.