Miejsca mocy

Teresa Szczepanek

Tajemnice Karkonoszy

 1/4 

Każdy, kto raz pozna tajemnicę Ducha Gór, a z wierzchołków spojrzy na otaczający go świat, wraca do magicznych gór Karkonoszy, które ciągle zaskakują i niezmiennie potwierdzają wielkość Boga – architekta natury.Nazwa Karkonosze używana jest w języku polskim zaledwie od ponad sześćdziesięciu lat. Wcześniej nazywano je Górami Olbrzymimi. Ci, którzy jeździli do cieplickich wód, odwiedzali przy okazji nie Karkonosze, lecz właśnie Góry Olbrzymie. Niemcy zwali je Riesengebrige, w angielskim brzmieniu często używa się nazwy Giant Mountains. Czesi zaś nazywają je Krkonose i właśnie od czeskiego brzmienia przyjęła się w Polsce ich oficjalna nazwa. Geologiczna przeszłość tych gór jest bardzo złożona. Zbudowane są bowiem głównie z metamorficznych skał powstałych w erze proterozoicznej. Ponownie wypiętrzone zostały w okresie fałdowania alpejskiego, czyli w niezbyt odległym trzeciorzędzie. Można więc powiedzieć, iż są to bardzo stare góry, które powstały bardzo niedawno. Oczywiście jak na wiek geologiczny.

Od zarania dziejów górskie tereny zasiedlano najpóźniej, bo też najwięcej czasu zajmowało ich poznanie i opanowanie. Nie inaczej było w Sudetach, a szczególnie w ich najwyższej części – Karkonoszach. Osadnictwo pojawiło się tutaj o wiele później niż w dolinach czy niższych pasmach. Co prawda archeologiczne znaleziska sięgają paleolitu, ale można na ich podstawie jedynie sądzić, że człowiek zapuszczał się tu od czasu do czasu, nigdy nie osiedlając się jednak na stałe. Niektórzy przypuszczają nawet, że polodowcowi łowcy mamutów mogli tu niejeden raz przemieszkiwać (ich ślady znajdowano w sudeckich jaskiniach), ale nie ma na to żadnego wiarygodnego dowodu.